Ιανουαρίου 29, 2011

Μαύρος Κύκνος (2010) (10 στα 10)


Υπόθεση
H Nina είναι χορεύτρια στη Νέα Υόρκη και ζει με την καταπιεστική, πρώην μπαλαρίνα, μητέρα της. Όταν της ανακοινώνεται ότι θα ενσαρκώσει το λευκό και μαύρο κύκνο στη Λίμνη των Κύκνων, τότε της γίνεται εμμονή η κατανόηση της φύσης του μαύρου κύκνου και η μεταμόρφωσή της σε αυτόν!

Αξιολόγηση
Ως που θα φτάνατε για να υπερβείτε τον εαυτό σας; Πόσο λεπτά είναι τα όρια μεταξύ εμμονών και σχιζοφρένειας, ή αλλιώς μέχρι ποιο σημείο οι εμμονές μας είναι επιθυμητές γιατί μαρτυρούν το ειλικρινές ενδιαφέρον μας για κάτι και πότε γίνονται επικίνδυνες γιατί μας οδηγούν στην αυτοκαταστροφή; Αυτά τα θέματα απασχολούν τον Darren Aronofsky στη νέα του ταινία και τα χειρίζεται βάζοντας ένα σπάνιο πάθος στην τέχνη του και φτάνοντας το θέμα του πραγματικά στα άκρα!

Από το πρώτο λεπτό της ταινίας, από το υπέροχα κινηματογραφημένο όνειρο των τίτλων έναρξής της δηλαδή (στα όνειρα ξεδιπλώνονται οι εμμονές, όπως θα υποστήριζε κι ο David Lynch!) έως το συγκλονιστικό φινάλε (ένα από τα ομορφότερα που έχω προσωπικά δει) ο Αρονόφσκι μας παρασέρνει με την αριστοτεχνική κίνηση της κάμεράς του σε μια κατάδυση στα ενδότερα της ψυχής της ηρωίδας του και στον αγώνα της να κατακτήσει αυτό που εκείνη θεωρεί ως κορυφή της.


Ο Aronofsky σε πολλές ταινίες του ως τώρα έχει ασχοληθεί με την αυτοκαταστροφικότητα.
Αν κάτι όμως κάνει το Μαύρο Κύκνο να ξεχωρίζει από τις προηγούμενες ταινίες του είναι ότι εδώ η κινηματογραφική γλώσσα του σκηνοθέτη ολοκληρώνεται και αγγίζει την τελειότητα! Είναι μεστή, δεν χάνεται στην ψυχεδέλειά της, μας οδηγεί στο μεγάλο κρεσέντο της ιστορίας της έχοντας πρώτα καταφέρει να μας κάνει μαθήματα ψυχανάλυσης! Χτίζει χαρακτήρες εκμεταλλευόμενη βλέμματα, σιωπές και κινήσεις του σώματος καλύτερα από κάθε άλλη ταινία που έχει κάνει στο παρελθόν.

Με πολύτιμο βοηθό την εξαιρετική ερμηνεία της Natalie Portman (ουδείς έχει αμφιβολία ότι θα κερδίσει το όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου στην επερχόμενη απονομή) που τσαλακώνει το σώμα και το πανέμορφο πρόσωπό της στην επαφή της με τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού της, ο Αρονόφσκι χτίζει ένα ψυχολογικό θρίλερ που αναστατώνει με την έντασή του και σε στοιχειώνει καιρό μετά!

Χάρμα οφθαλμών από όλες τις απόψεις, τέλεια σε όλες τις επιμέρους πτυχές της, από τη φωτογραφία και τα ειδικά εφέ, έως τη μουσική και τις χορογραφίες, το Black Swan είναι - χωρίς δεύτερη σκέψη - η καλύτερη ταινία του Αρονόφκσι ως σήμερα! Μια ταινία που αν δεν τη δείτε στη μεγάλη οθόνη και με διάθεση να αφεθείτε να σας παρασύρει και να ενδοσκοπήσετε εκ των υστέρων, καλύτερα μη τη δείτε καθόλου! Έτσι απλά κι απόλυτα!

4 σχόλια:

musicbug είπε...

Βρήκα εξαιρετική την κριτική σου!!! Μπορεί εγώ να μην έβαζα 10 στα 10, αλλά είναι μια ταινία παραπάνω από αξιόλογη, που σίγουρα σου μένει και δεν την ξεχνάς ποτέ, ειδικά το τέλος που είναι απλά συγκλονιστικό! Πραγματικά απορώ με τους καθυστερημένους του Αθηνοράματος που έκαναν τέτοια άθλια κριτική στην ταινία. Θεά η Natalie Portman, μακάρι να πάρει το Oscar!

Ανώνυμος είπε...

Φίλτατε ΣΙΝΕαποπλανημένε,

''Εδώ μπαίνεις [ και μάλιστα μ' υποβλητικώντατο τρόπο, χαρις στον ικανότατο σκηνοθέτη, ] στο χώρο ερμηνείας της υ ψ η λ ή ς τέχνης Ωστε περιμένεις γεγονότα και σύμβολα παγκόσμιας σημασίας, για πολλές ηλικίες, για παγκόσμιους δέκτες-θεατές κι εραστές Μπαλέττου και Κλασσικής μουσικής κττ. τέτοιας τέχνης... ενός Παγκόσμιου έργου.

Κι ο σκηνοθέτης είναι εξαιρετικός, κύρια στο πρώτο μέρος του έργου. Μπαίνουμε δηλαδη στην ε ρ μ η ν ε ί α [= Ψ υ χ α ν ά λ υ σ η, θυμικού, των πόθων, λαθών και παραισθήσεων και τραγικών μειονεκτημάτων ...] της ίδιας της ερμηνεύτριας Πόρτμαν. Ασπρόμαυρες σκιές στις σκηνές, πραγματικά θριλλερικές, αγώνας για την κορυφή, ανταγωνισμοί ανάμεσα στις ερμηνεύτριες, η σκληρή κριτική του χορογράφου Κασσέλ να συντρίβει τις καρδιές των ερμηνευτριών. ....Ακόμα , η σχετική Ψυχολογία του Β ά θ ο υ ς στην ζωή της Πόρτμαν, η καθοριστική δηλαδή σύγκρουση με την μητέρα της, που την κατεύθυνε και την ανάγκαζε νάναι άκαμπτη, κατευθυνόμενη από Υπερ - ισχυρό , άσπλαγχνο ΥΠΕΡΕΓΩ σε βάρος του αυθορμητισμού της και σαν μπαλλαρίνας, είναι δεκτό και σημαντικό. Πέφτει όμως πολύ έξω το έργο, όταν μας δίνει ασήμαντες λεπτομέρειες της sχέσης της με φίλες της- στα ντίσκο μπάρ και στην... ECSTASY [!}, στην....άσπρη, ή στις ονειρώξεις ακόμα. Δηλ. και μάλιστα με σκηνές -ΙLLUSIONS, όπου δεν ξέρεις αν τα διαδραματιζόμενα είναι πραγματικά γεγονότα ή προβολές-φαντασιώσεις των τρόμων της Πόρτμαν, προβαλλόμενες στην αντικειμενική πραγματικότητα... ΤΖΩΝ Τραβόλτα καιΠυρετός το Σαββατόβραδο-Ελβις Πρίσλευ και ''διακοπές στη Χαβαη με ...Ρόκ εντ Ρόλ'' ! Άλληλοφαγώματα-μικροπαγιδέματα για τηνέιτζερς ;
Τί ενδιαφέρουν αυτά με την εριστικο-λεσβιακή-αμφίβολη φίλη/ανταγωνίστρια της Πόρτμα, ουισκάκια και τα τριψίματα και οι ..γκομενιές ; Την απόδειξη της σεξουαλικής ανωριμότητας ;
Ωστε η Μάγια Πλισέσκαγια κι η Μαργκότ Φοντέυν είχαν ή δεν είχαν καλούς εραστές και ...μητρική καθοδήγηση αγαστή και σύμπλευση Πατρική φιλελεύθερη ; Εδώ πέφτει το επίπεδο του σεναρίου.
Αλλ' αμφίβολο είναι και το τ έ λ ο ς του έργου. Εξωπραγματική η απόπειρα να πετύχει η Πόρτμαν σαν Μαύρος Κύκνος μέθεξη με τον ...πόνο τάχα ; Μήπως με την ...αυτοθυσία τύπου Ιησούς Χριστός στο Σταυρό ή α λά Μέλ Γκίμπσον αυτομαστίγωμα τάχα ; Με τον ...μαζοχισμό ;
Μόνο άν πονάς προσεγγίζεις την Υψηλή Τέχνη ;
Ε, όχι ! Πού τάκουσε αυτό ο σεναριογράφος ; Απ τις βιογραφίες του Βάν Γκόγκ ή του Μότσαρτ ή τάχα του ...Χάυδν ;
Άν λ.χ. ο Λούντβιχ βάν Μπετόβεν, -Ρωμαντισμός-, δεν κουφαίνονταν βαθμιαία, μέσ' στην επιτεινόμενη απόγνωσή του, ώστε να χάσει τραγικά την ακοή των περισσότερων συχνοτήτων κι ήχων, δεν θα συνέθετε εξίσου Μεγάλες Συμφωνίες ;
Έλεος...

Πρέπει να θυσιάζεσαι για την Τέχνη σου ως τον.....παροξυσμό ; Μόνο έτσι θα την νοιώσεις και θ' αποδώσεις ;
Τά παράδοξα αυτού του είδους κι οι αλλοπρόσαλλες ψευδαισθήσεις της πρωταγωνίστριας, μισοκατάστρεψαν το έργο.
Αυτά φίλτατε CINEπαρμένε.

[''ΜΙΣΟΑΠΑΓΟΗΤΕΥΤΗΚΑ'', ''ΜΙΣΟΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΗΚΑ'']

KOSTAS TRENT

Ανώνυμος είπε...

Δευτερολογώντας κατά τον φίλο ΜΙΟΥΖΙΓΚΜΠΟΥΓΚ, συνιστώ 'καθυστερημένο', άκριτο, ημιμαθή ή και κακοπροαίρετο κτλ.
Ά, ρε καθυστερημένα Βαλκάνια...Τών ''Μοναδικών ελλήνων'', των ''Μοναδικών του Ορθοδόξου Δόγματος του ...Ιησουχριστού'', ή των Δωδεκαθειστών πρωτοπόρων, πρίν κι απ' τον μεγάλο Κινεζικό Πολιτισμό.Είπαμε να πάρουν τα μυαλά αέρα, αλλ' όχι και τόσα μπωφόρ, ρε παιδιά.
Αγαπάμε [...] κι εμείς τους Αφοριστάς α-λά μακαρίτη Χριστόδουλο, και την Ιερά Εξέταση, και τον ...Ορθόδοξο Σταλινισμό, αλλ' έχει κι όριο η ρημάδα γνώμη.
KOSTAS TRENT

Θοδωρής είπε...

Ο Νταρεν Αρνοφσκι,μετά τον ‘’Παλαιστη’’ δημιουργεί αυτή τη φορά μια περισσότερο ευρημαρική ταινία με λιγότερα κλισέ και ένα πιο ενδιαφέρον θέμα.Η υπόθεση του ‘’Μαύρου Κύκνου’’ είναι πιο δυνατή και πρωτότυπη.Ο νεαρός σκηνοθέτης ψυχογραφεί την ηρωίδα και δημιουργεί μια ψυχρή ατμόσφαιρα από την αρχή εώς το τέλος.

Στην υπόθεση τα πράγματα φαίνονται απλά αλλά δεν είναι:Η Νίνα μια τελειομανής και ψυχολογικά πιεσμένη από τη μητέρα της,μπαλαρίνα παίρνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ΄΄Λίμνη των κύκνων’’.Δυσκολεύεται όμως να ενσαρκώσει τον λαγνό Μαύρο κύκνο,ενώ νιώθει πως απειλείλειται από μια νεαρή συνάδελφο της , η οποία την πλησιάζει και της γίνεται εμονή.Η ηρωίδα φτάνει στο σημείο να έχει παραισθήσεις ,αλλά και συγκρούσεις με τον εσωτερικό της κόσμο.

Είναι μια ολοκληρομένη σκηνοθετικά ταινία,η οποί από την αρχή ψυχογραφεί με επιτυχία την ηρωίδα και οι λήψεις είναι εξαιρετικέςκαι δημιουργούν την κατάλληλη ατμόσφαιρα.Οι καταστάσεις παρουσιάζονται με δεξιοτεχνεία.Υπάρχουν σκηνές με ένταση και σκηνές τρόμου,αλλά σκηνές που επικρατεί μια αχρείαστη δόση βίας.Κατά τη μέση του έργου συναντάμε μια μικρή κοιλία,η οποία όμως ξεχνιέται γρήγορα όταν φτάνει το μεγαλειώδες φινάλε.Εξαιρετικές οι ερμηνείες και καταπληκτική η σκηνοθεσία.Ένα αληθινό κινηματογραφικό κομψοτέχνημα,το οπόιο δεν κέρδισε το οσκαρ καλύτερης ταινίας,έχοντας αντίπαλο τον αδύναμο ‘’Λόγο του βασιλειά’’(μια ταινία χωρίς συναίσθημα).

3,5 http://kritikhcin.blogspot.com/